галоўная  >  прыдзвінскі край  >  пастаўскі раён  > прырода >  водныя рэсурсы >

 

возера лучай  >

 

Лучай (Лучайскае) – у басейне Мядзелкі, каля в. Лучай. Плошча 2,51 км2. Даўжыня 3,9 км, максімальная шырыня 1,45 км, максімальная глыбіня 3,2 м, сярэдняя 1,8 м. Вадазбор 19,1 км2. Схілы вышынёй да 7 — 18 м. Маецца 6 астравоў плошчай 9 га. Схілы катлавіны вышынёй да 13 м, разараныя або пад лугам, на поўдні і паўднёвым захадзе нізкія, забалочаныя, парослыя лесам, на поўначы, захадзе і паўночным захадзе невысокія ўчасткі (3–5 м) чаргуюцца з забалочанымі нізінамі. У паўночна-заходняй і паўднёвай частцы возера вялікія залівы. Берагі нізкія, пераважна забалочаныя, на поўначы і поўдні месцамі тарфяністыя, участкамі сплавінныя. Вакол возера забалочаная пойма шырынёй да 70 м, пад хмызняком. Дно плоскае, 6 астравоў агульнай плошчай 0,09 км2. Ложа выслана сапрапелем, уздоўж берагоў нешырокая перарывістая паласа пясчаных адкладаў. Моцна зарастае, шырыня паласы прыбярэжнай расліннасці 30–200 м, пашырана да глыбіні 1,1 м; паўночна-заходні заліў зарос цалкам. На ўсходзе ўпадае ручай з Лісіцкага возера, на захадзе выцякае р. Лучайка.

 

ЛІТАРАТУРА

1. Лучай // Блакітны скарб Беларусі : энцыклапедыя / рэдкал. : Г.П. Пашкоў [і інш.]. – 2007. – С. 262.

2. Лучай // Пракаповіч, І. Адкуль паходзяць назвы рэк і азёр Пастаўскага раёна / І. Пракаповіч. – Наваполацк, 2000. – С. 27–28.

3. Лучай // Туристская энциклопедия Беларуси / под общ. ред. И.И. Пирожника. – Мн., 2007. – С. 304.

4. Лучай // Энцыклапедыя прыроды Беларусі : ў 5 т. / рэдкал. : І.П. Шамякін [і інш.]. – Мн., 1984. – Т. 3. – С. 223–224.

 

© ГУ "Витебская областная библиотека им. В. И. Ленина", 2006 – 2008